Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

Οι αλλαγές μια βιβλικής τελείας.

Με όλα όσο συμβαίνουν στον 21 αιώνα, έχω αρχήσει να πιστεύω πως εμείς δεν γεννηθήκαμε για να αλλάξουμε τον κόσμο. Εμείς γεννηθήκαμε για να μας αλλάξει αυτός. Πόνος, φθόνος, θάνατοι, κλιματική αλλαγή. Και όλα αυτά, μέσα σε μια τελεία του άπειρου σύμπαντος. Οι ειδήσεις είναι καθημερινά χειρότερες. Από 'κει που εμείς, τα "λαμόγια" που "τα φάγαμε μαζί" Έλληνες συζητούσαμε για το μνημόνιο και τις γνωστές μαλακιές, ξαφνικά ένας σεισμός 9 ρίχτερ γίνεται "βιβλική καταστροφή". Η απαγοήτευσή μου δεν έχει ως πηγή αυτό το συμβάν. Έχει ως πηγή ότι αντί οι μαλάκες οι συμμαθητές μου,  να κάτσουν ένα λεπτό και να σκεφτούν τους θανάτους και τα βλέμματα απόγνωσης, γυρνάνε χαζογελώντας σαν χαζοχαρούμενα και μου λένε "Ρε, το 2012 πλησιάζει!". Και περιμένουν από 'μας να αλλάξουμε τον κόσμο. Που έχουμε ως είδωλα την ανούσια Πάττυ, και το υποανάπτικτο τον Justin Bieber. Δεν λέω πως εγώ είμαι διαφορετικός. εγώ είμαι παραστατικό δείγμα του υπερκαταναλωτισμού, του PS3 και των ρούχων. Αλλά το συνειδητοποιώ τουλάχιστον. Απαγοητεύομαι με τον κόσμο και με τον εαυτό μου. Απαγοητεύομαι με τους επαναστάτες χωρίς αιτία και τον επαναστάτη χωρίς αιτία μέσα μου. Ο κόσμος μας έχει αλλάξει ήδη και εμείς αντί να ψάχνουμε τους παλιούς εαυτούς μας, ψάχνουμε για καινούργιους. Το περιτύλιγμα μας είμαστε "εμείς". Κανέναν δεν νοιάζει τι υπάρχει πίσω από αυτό το περιτύλιγμα. Κάθε στάχυ που θέλησε να ανεβεί πιο ψηλά το κόψανε. Δεν θα μιλήσω για τους "μεγάλους" που κρύβονται πίσω από αυτούς που νομίζουμε εμείς "μεγάλους" και τα κανονίζουν όλα. Θα μιλήσω για εμάς που έχουμε την ψευδαίσθηση των "μεγάλων" για να επαναπαυόμαστε σε έναν χάλια κόσμο. Δεν είναι η οργή που με κάνει να τα γράφω όλα αυτά, όχι. Είναι η απαγοήτευση. Και η απαγοήτευση είναι να βλέπω ανθρώπους "στη σημερινή μας εποχή" να μην είναι ελεύθεροι. Εκεί, στην Λιβύη, ο Καντάφι απειλεί ανθρώπους που έχει καταπιέσει ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ, πως θα τους καταπιέσει και ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ, αν δεν ΚΑΤΣΟΥΝ ΣΤΑ ΑΒΓΑ ΤΟΥΣ. Ηρωνία δεν είναι; Ο κόσμος, μας κάνει πιόνια. Το παιχνίδι σκάκι είναι στημένο όμως από πριν. Είχε δωθεί το ελεύθερο για να στηθεί. Από ανθρώπους που αντί να δράσουν έδωσαν τον εαυτό τους στην πίστη και ήλπιζαν για μια αλλαγή που θα "ξανάρθει" και τώρα δεν την βλέπουμε, απο ανθρώπους που κατέστρεψαν την γη επειδή μέχρι να καταστραφεί τελείως αυτοί θα έχουν πεθάνει. Δεν τον βλέπω πουθενά τον θεό σας, τελικά. Άρα, είναι αλήθεια, δεν θα αλλάξουμε τον κόσμο. Θα μας αλλάξει και εμείς θα κάτσουμε αδρανείς σαν να έχουμε πάει για κούρεμα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου